Çok Yakında

GROEN PARTİSİ GENEL BAŞKANI MEYREM ALMACI: ‘ERKEN GENEL SEÇİM YOLDA…’

Haziran 12th, 2017 | by F. Aydemir
GROEN PARTİSİ GENEL BAŞKANI MEYREM ALMACI: ‘ERKEN GENEL SEÇİM YOLDA…’
Belçika
0

FLAMAN yeşiller partisi Groen Başkanı Meyrem Almacı KUZEY Belçika’nın Genel Yayın Yönetmeni Fikret Aydemir’e konuştu…

Yapılan son kamuoyu yoklamalarında sosyal demokrat sp.a ve liberal parti Open VLD’yi geride bırakarak 3. büyük parti konumuna yükselen Groen Başkanı Almacı, “erken genel seçim beklediklerini” açıkladı.

Son seçimlerde yüzde 6,8 ile barajı geçen Yeşiller partisi Groen’un, kurulduğundan beri en yüksek oy oranına ulaşması bekleniyor: yüzde 13,7.

Yeşiller partisi Groen Başkanı Meyrem Almacı, bütçe açığı ve koalisyon partileri arasındaki kavgaları nedeniyle erken genel seçime gidilebileceğini belirtti.

 

– Bij de laatste verkiezingen in Duitsland (Noord Rehn Westfalen) zijn de sociaal democraten (SPD) en ook de groenen (Die Grünen) enorm gezakt. Maar in België is uw partij Groen volgens de laatste peilingen de 3de grootste partij van Vlaanderen. Wat is het verschil tussen de Belgische groenen en de andere groene partijen in Europa?

Het is eerst en vooral een gigantische oefening van teamwerk. We hebben een heel sterke team als Groene partij, maar vooral ook de boodschap die we brengen. En de boodschap die we brengen dat heb je ook wel gezien in Frankrijk, ook wel in Duitsland. Het is de boodschap van nieuwe hoop van verbinding.

EEN HEEL ANDERE TAALGEBRUIK

We leven in heel turbulente tijden waar iedereen voelt dat de hele wereld eigenlijk op een keer punt staat. Als Groene partijthema is de klimaatverandering uiteraard heel belangrijk maar ook de samenleving. Wie zijn we als samenleving? Waar willen we naar toe met deze wereld, met elkaar? Welke richting gaan we uit? En van die boodschap zeggen we als groene partij, je kan terug willen gaan naar het verleden. We geloven daar niet in. Wij denken dat we moeten kijken en werken aan verbindingen tussen mensen, aan een positieve boodschap, aan een positieve toekomst. En dat maken we heel concreet door met alternatieven te komen, oplossingen te komen voor de uitdagingen van vandaag en een heel andere taalgebruik.

Ik heb op een bepaald moment een opiniestuk geschreven, waarbij ik heel duidelijk zeg dat ‘Twitters’ en de woorden die je gebruikt op sociale media niet onschuldig zijn, dat die mensen kunnen kwetsen en dat die heel nare gevolgen kunnen hebben. Die opiniestuk is ongelofelijk veel verdeeld op de sociale media. Ik heb heel veel positieve reacties erop gekregen. Ja, en dus je ziet dat mensen niet meer op een normale manier met elkaar van gedachten kunnen wisselen omdat het direct zeer gepolariseerd en zeer agressief wordt.

IN EEN GEPOLARISEERDE OMGEVING TERECHT GEKOMEN

Wij zijn in een zo gepolariseerde omgeving terecht gekomen, dat op een normale, fatsoenlijke manier met elkaar van gedachten wisselen van mening verschillen niet meer lukt en dat je dus echt in ego stellingen zit. En daarmee geraak je als samenleving niet vooruit.

En mijn opiniestuk van een aantal maanden geleden was ook daarbij een oproep naar collega politici om te zeggen: “we hebben een voorbeeldfunctie, we zijn rolmodellen. Als wij al niet meer met respect van gedachten kunnen wisselen met elkaar, welke boodschap geven we dan aan de bredere samenleving?” En ik zie steeds meer en meer tekenen dat het nodig is om die score, die termen te veranderen om terug respectvol met elkaar om te gaan. Maar vooral om ook iets op tafel te leggen, dat het probleem niet alleen maar vergroot, integendeel dat de problemen aanpakt en oplossingen biedt. Die wil die zie ik heel weinig.

Je ziet het binnen de regering, iedereen is het geruzie ondertussen zelfs gewoon geraakt. We zijn het gewend dat ze ruziën over straat rollen. Ze konden zelfs geen één dag na het grote pact tussen CD&V en N-VA het uithouden, de dag erna was het alweer ruzie. En dat zit vast in de samenleving en daartussen vertellen wij als Groene partij een verhaal van nieuwe hoop van verbondenheid.

EEN NIEUWE VERHAAL

We zoeken naar originele manieren die creatief zijn, maar tegelijkertijd hoopgevend zijn en ik voel dat het verhaal aanslaat. Het is ook maar een peiling en het is mijn gevecht als voorzitter om te zorgen dat die resultaten ook realiteit worden.

In Antwerpen zijn we in de peiling de tweede grootste partij. Wij willen hier expliciet een andere coalitie. Omdat bij uitstek het taalgebruik en de houding van de burgemeester Bart De Wever en het college hier alles wat mogelijk zou zijn in deze prachtige stad een stuk achteruit trekt. En dat is eigenlijk net niet wat de stad nodig heeft. We willen de stad ademruimte geven, zuurstof geven. Met een nieuwe ploeg en een nieuw verhaal.

– Je hebt het woord polarisatie gebruikt. We zitten volgens mij nu in een polarisatietijdperk. Hoe meer je polariseert, hoe meer stemmen dat het opbrengt. Of niet?

Ja, en dat is op korte termijn.

– U zei, we gebruiken een andere taal. Maar overal in de wereld is polarisering een populaire cultuur aan het worden. Kijk naar Turkije, kijk naar Amerika, Holland, overal eigenlijk. Ook in Frankrijk. Hoe ga je daarmee om?

Wel, er zijn twee manieren om aan politiek te doen. De ene is “verdeel en heers” zoals de Romeinse keizer vroeger. Het is de schuld van de Walen, het is de schuld van de Sussen, het is de schuld van Amerika, het is de schuld van… eigenlijk een zondebok zoeken en zeggen dat alles beter zou zijn mochten zij er niet bij zijn. Het is de schuld van de migranten, van de moslims, van de vluchtelingen! En dus, de schuld ligt altijd bij een ander. Je hoeft zelf ook niks voor te doen en je hoeft ook geen verantwoordelijkheid te nemen. Als je arm bent, is het uw eigen schuld.

Als je die visie genegen bent, hoeft Liesbeth Homans geen verantwoordelijkheid te nemen voor het structureel beleid.

In deze turbulente tijden waar veel aanslagen gebeuren waar mensen schrik van hebben, zie je dat er enerzijds politici zijn die, die schrik vastpakken en die vergroten, in plaats van die angst eigenlijk te beantwoorden met realistische oplossingen en met echte antwoorden.

WIE HEEFT HET GEWONNEN? DE HOOP…

Ik zie heel veel mensen die te midden van dat klimaat hun handen en hun mouwen opstropen en zeggen: “ik ga zelf in mijn buurt zorgen dat het hier proper is. Ik ga met mijn collega’s samen of met andere ouders samen een huis oprichten want mijn kind heeft een handicap en we vinden geen opvang, we gaan dus samen…” Het Thomashuis is daar een voorbeeld van. We gaan samen een huis oprichten waardoor onze kinderen de juiste begeleiding kunnen krijgen. Leerkrachten die zeggen: “ik zie kinderen met lege boterhamdozen naar school komen, ik zorg ervoor dat ik brood heb, zodat die tenminste te eten hebben ’s middags.” Je ziet heel veel mensen die in hun eigen buurt en in hun eigen leven, bijvoorbeeld naar de vluchtelingenkampen van Duinkerken gaan, spullen vanuit Antwerpen verzamelen om daar mensen te helpen. Die zeggen: “als het niet gebeurd vanuit de politiek, dan zal ik het wel doen.”

En wij als Groene partij, wij willen de partner zijn van die mensen die samen in hun eigen buurt energie-coöperatieven oprichten omdat de facturen zo gestegen zijn en omdat mensen groene energie willen en daar terug vat op willen hebben.

Dat zijn allemaal bewegingen en zaken die gebeuren en heel weinig aandacht krijgen. Trump en polarisering krijgt heel veel aandacht maar daaronder is er een hele grote groep mensen die met hele positieve dingen bezig zijn en die het nieuws niet haalt, die de media niet haalt. En dat is juist het verrassende van Frankrijk, dat is juist het verrassende van Nederland, dat is juist het verrassende van Oostenrijk. Daarmee ga ik stoppen.

In Oostenrijk was het strijd tussen extreem rechts tegen de Groene presidentskandidaat. Wie heeft het gewonnen: de hoop. De Groene presidentskandidaat. In Nederland dacht iedereen dat Geert Wilders de grootste ging worden. En dat is niet gebeurt.

 

HOOGSTE PEILING OOIT: 13,7

– De gouden tijdperk van de Groenen was de tijd van Mieke Vogels en Co. Staan jullie nu sterker?

We hebben in 2000 de hoogste verkiezingsuitslag met 11,7 % behaald. Nu spreken we over peilingen. Dit is de hoogste peiling ooit. Dat is maar peiling. Mijn werk zal zijn dat dit realiteit wordt en dat we in de verkiezingen effectief dat resultaat halen. Daarvoor werk ik elke dag heel hard voor met mijn team.

We zijn een partij die altijd gegaan is voor de boodschap maar niet op de gezichten. De wereld verandert. Er is ook de sociale media: iedereen heeft zijn eigen twitter account, de affiches zijn ook gepersonaliseerd maar de boodschap blijft centraal. Heel veel mensen zeggen: “eindelijk geen anti-verhaal maar een verhaal.”

EEN JAAR VROEGER NAAR DE KIEZER

– Er is ruzie tussen de coalitie partijen met name N-VA en CD&V. Wanneer zijn de volgende verkiezingen?

De volgende verkiezingen zijn normaal gezien: lokale verkiezingen oktober volgend jaar en dan een klein jaar later in mei 2019 zijn de parlementsverkiezingen. Niemand weet nu of de federale regering eventueel een vervroegde verkiezingen zal hebben.

– Verwacht je een vervroegde verkiezing?

Dat kan. Waarom kan dat? Omdat de begrotingssituatie zo slecht is. Ze hebben elke keer hun ambitie. De bedoeling was om de begrotingsevenwicht van 2018 te behalen. Ze hebben gezegd “dat gaan we niet doen, we zullen naar 2019 gaan.” Ondertussen zegt Europa: “het gaat helemaal niet goed.”

We zitten elke keer op het randje van de gevaarszone en de boete. Dus Europa is helemaal niet blij met de manier van ons beleid op het vlak van begroting en financiën. En dat verbaast mij ook niet. De N-VA is beter in debatteren dan cijfers op orde te hebben. Noch Vlaams, bij Geert Bourgeois, noch federaal met Johan Van Overtveldt, is de begroting in orde. Ze krijgen ook heel harde kritiek van de Raad van Staten.

Ik ga niet te diep ingaan maar het punt is wel niemand geloof dat dit in orde gaat komen. En de put is zeer groot. Ze moeten miljarden zoeken naar de volgende keer. En wat niet ondenkbaar is dat men gewoon zegt: “dat zal dan voor de volgende regering zijn. En we gaan een jaar vroeger naar de kiezer. Bijvoorbeeld, de lokale en de federale verkiezingen samen.” Alles is mogelijk. Maar in ieder geval wat niet mogelijk is, is de begroting nog in orde te krijgen.

– Is de ruzie tussen de regeringspartijen groter dan we zien?

Ja, ik denk dat je zo wat alles te zien krijgt dat er te zien is. Maar men gunt elkaar niets. Op fundamentele dingen heeft men gewoon geen overeenkomst, op dingen die men afgesproken heeft in het regeer akkoord. Dus je ziet dat beslissingen die men genomen heeft in het regeerakkoord die goed waren niet worden uitgevoerd de andere zaken die niet afgesproken waren dat die wel worden uitgevoerd.

Het is zo dat u door alles heen voelt dat er geen overeenstemming binnen de meerderheid is. Er is heel veel “postjespakkerij”. Over een aantal fundamentele zaken verschilt men van mening en daar geraakt men niet uit.

 

Yorumlara kapalıdır.