Çok Yakında

FCUK MEI ‘68

Mayıs 22nd, 2017 | by Selahattin Koçak
FCUK MEI ‘68
Yazarlar
0

Als je analyses wil maken van onze huidige samenleving dan kom je al snel uit bij de ‘clash of civilizations’, politiek geroep dat dit ons land is, of dat onze waarden en normen onder druk staan. In hetzelfde bedje ziek zijn degenen die roepen dat we niet genoeg aandacht hebben voor de zwakkere medemens, de andere medemens, onze planeet enz…

Ik zie het verschil niet meer met gorilla’s die hard op hun borst kloppen maar vervolgens met een zucht en gegrom de andere kant uitwandelen. Dan zie ik de evolutieleer op zijn best, allemaal apen. Bij de ene zie ik duidelijk sporen van een chimpansee met zijn drukdoenerij of de laid-back houding van een orang-oetan met zijn handen achter zijn hoofd en “het kan me allemaal niet meer schelen” attitude. Met deze apen kan ik nog leven, is het zelfs leuk maar ik zie dus meer en meer gorilla’s.

Mijn analyse is dat onze westerse cultuur het ‘gorilla gedrag’ stimuleert. Met haar eis tot permanente drang naar verbetering, ontwikkeling, dat we allemaal flexibeler moeten zijn, dat we het nooit mogen opgeven, dat we multicultureler moeten zijn, dat we bio dit en eco dat moeten zijn. En dat we al deze dingen moeten doen tot aan onze dood.
Want stilstaan is achteruitgaan.
We zijn als mensen dus de enige dierensoort die zichzelf ongelukkig kunnen maken. Ja ja, ik ken ook de verhalen uit de dierenwereld van schorpioenen die zichzelf steken of andere dieren die zichzelf dodelijk verwonden, maar dat is altijd vanuit de aanwezigheid van gevaar. De mens is echt de enige die zichzelf bewust ongelukkig kan maken. Dood terwijl hij nog leeft. Zoals ik al schreef, zie ik als reden de rat-race.

Het steeds verbeteren van jezelf. Waarom denk je dat zelfhulpboeken al jaren de meest verkochte boeken zijn? Eat Love Pray, Hoe je ideaal gewicht krijgen en houden. Deel 1, deel 2 en deel 3! Echtwaar? Als je je ideaal gewicht hebt en kunt houden, dan koop je deel 2 en deel 3 toch niet meer? Niets is minder waar, het verbeter jezelf ideaal, het luister naar mij of de wereld gaat er aan verhaal wordt je met de paplepel meegegeven en komt via radio/tv en sociale media elke minuut je leven binnen. En het is die druk waar we hier in het westen hoe langer, hoe minder mee kunnen omgaan. Voor elke persoon die ontsnapt uit de rat-race, komen er elke dag duizenden nieuwe ratracers bij. Het is, jawel, een systeem geworden. Van politici die zich prostitueren voor uw stem om daarna met diezelfde stem u op te leggen wat je moet doen en wat je moet denken. Een beetje zoals de Blind Audtions bij The Voice. Eerst smeken ze jou om hen te kiezen als coach om nadien je te vormen, te drillen en als je niet goed genoeg bent, sturen ze je weg. Maar ook lyfestylegoeroe’s en kranten. Fake nieuws en internetfora. Allemaal hebben ze gemeen dat de massale drang naar zelfontwikkeling enkel via hen kan verlopen. Lees de tekst van Phil Collins in Jesus He Knows Me er maar eens op na; hij zegt daar zeer toepasselijk: “Just do as I say, don’t do as I do”…
Ik verwijt de mei 68 beweging en alles wat daar is uitgekomen voor het onbewust creëren van deze acceleratiecultuur (woordje geleend van Svend Brinkman).

Ik verwijt de dames en heren van mei 68 dat ze in hun drang naar revolutie en vooruitgang te snel voorbij zijn gegaan aan de vraag of iedereen wel meekon. De ontwikkelingscultuur kan alleen maar slagen als a) iedereen toegang heeft tot dezelfde rechten en b) je de mensen keuzevrijheid laat. Mag ik asjeblieft zelf kiezen hoe milieuvriendelijk ik wil zijn? Ok, buiten een paar elementaire beginselen zoals de aanpak van de opwarming van de aarde, wil ik zelf kiezen of ik een zakje vraag in een winkel of een herbruikbare tas meeneem van thuis. Buiten het elementaire beginsel van respect voor de medemens, wil ik zelf kiezen hoe ‘multiculti’ ik wil zijn.

Je bent met andere woorden niet onvolmaakt of niet onvoldoende ontwikkeld als je niet “mee bent”.

En vooral, wei bepaalt wat mee zijn is? Want het zijn net deze en andere dagelijkse verplichtingen, vingerwijzingen en gorilla achtig borstgeklop dat het merendeel van de Europeanen beu zijn. Kijk naar het succes van burgerbewegingen. Een beetje standvastigheid, een beetje meer status-quo om te zien hoeveel van de mensen rondom ons mee kunnen, zodat we ons eerst daarop focussen, zou niet slecht zijn.

Als we dit niet doen, als we niet af en toe een adempauze nemen, bestaat het gevaar dat we niet samen aankomen. Dat mensen afhaken en zeggen “steek die vinger waar de zon niet schijnt”. Of nog korter Fcuk mei 68!
De auteur zelf is van 1969.

Yorumlara kapalıdır.